Қалами ман ки сухан бо варақ дил дорад

قلم من که سخن با ورق دل دارد

Ҳамчуи хуршеди басии сафҳа ӣ ботил дорад

همچو خورشید بسی صفحه ی باطل دارد

Буд аз шавқи хароботу ҳарам ҳар байтам

بود از شوق خرابات و حرم هر بیتم

Лайлии ишваи тарозӣ ки ду маҳмил дорад !

لیلی عشوه طرازی که دو محمل دارد!

Гар ба таъмир нашуд ҳоҷати ин дайри хароб

گر به تعمیر نشد حاجت این دیر خراب

Хам май пой чу товус чаҳ дар гул дорад ?

خم می پای چو طاووس چه در گل دارد؟

Чанд хамёза диҳад соғари моро чун гул

چند خمیازه دهد ساغر ما را چون گل

Охир аз шиша бипурсед чаҳ дар дил дорад

آخر از شیشه بپرسید چه در دل دارد

Бода ӣ айш таманно макун аз ҷоми ҳилол

باده ی عیش تمنا مکن از جام هلال

Шиша ӣ сабзи фалак , заҳр ҳалоҳил дорад

شیشه ی سبز فلک، زهر هلاهل دارد

Ин ки ҳрдм ба сари хирман мо ме тозад

این که هردم به سر خرمن ما می تازد

Кист каз барқ бипурсад ки чаҳ ҳосил дорад

کیست کز برق بپرسد که چه حاصل دارد

Наравад аз сари роҳи ту чу гул , пиндорӣ

نرود از سر راه تو چو گل، پنداری

Реша аз ҷавҳари худ оина дар гул дорад

ریشه از جوهر خود آینه در گل دارد

Чаҳ ғам аз офати чашми бади ахтар , ки салим

چه غم از آفت چشم بد اختر، که سلیم

Доғи тъўизи худ аз захм , ҳамоил дорад

داغ تعویذ خود از زخم، حمایل دارد