Ба ҳар чаман ки дилам бо фиғон дарун ояд

به هر چمن که دلم با فغان درون آید

зи доғи лола ӣ ӯ то ба ҳашар хӯн ояд

ز داغ لاله ی او تا به حشر خون آید

Ба шавқ дидан ман сар ба кӯҳу дашт наад

به شوق دیدن من سر به کوه و دشت نهد

з ҳар диёр ки девонае бурун ояд

ز هر دیار که دیوانه ای برون آید

намешавад ба фусуни ром бо касе ин мор

نمی شود به فسون رام با کسی این مار

Маро ба даст , сари зулфи ёр чун ояд ?

مرا به دست، سر زلف یار چون آید؟

Назар ба ҷониби гул бе рухи ту нгшоим

نظر به جانب گل بی رخ تو نگشایم

Ба дидаам чу гули чашм агар дарун ояд

به دیده ام چو گل چشم اگر درون آید

Ба файз ишқ бинозам ки офтоби салим

به فیض عشق بنازم که آفتاب سلیم

Ба диданами ҳамаи субҳ аз пай шгўн ояд

به دیدنم همه صبح از پی شگون آید