Ба дил ҳар чиз бинад ишқ отшхў бисӯзанд

به دل هر چیز بیند عشق آتشخو بسوزاند

зи гармӣ дар тани бемори ин таб , мӯ бисӯзанд

ز گرمی در تن بیمار این تب، مو بسوزاند

Ба ҳндстони зи мо ойини дигар дар миён омад

به هندستان ز ما آیین دیگر در میان آمد

Шавад ошиқ чу хоҳад хешро ҳиндӯ бисӯзанд

شود عاشق چو خواهد خویش را هندو بسوزاند

Равад сӯии чамангар боди домони ниқоб ӯ

رود سوی چمن گر باد دامان نقاب او

Ба нофи ғунча ҳамчун нофаи ранг ва бӯ бисӯзанд

به ناف غنچه همچون نافه رنگ و بو بسوزاند

Чу лола ҳар гули дебои бистарро буд доғӣ

چو لاله هر گل دیبای بستر را بود داغی

зи баси сӯзади дилам , ҳар ҷои нуҳум паҳлу бисӯзанд

ز بس سوزد دلم، هر جا نهم پهلو بسوزاند

Турои худ ҳасрати чашм сиёҳӣ нест дар хор

ترا خود حسرت چشم سیاهی نیست در خار

Паланги ин доғ ҳо бигзор то оҳӯ бисӯзанд

پلنگ این داغ ها بگذار تا آهو بسوزاند

Салими умед дӯзах дорадам хўшдл , магари толеъ

سلیم امید دوزخ داردم خوشدل، مگر طالع

Пас аз маргам ба коми хеш чун ҳиндӯ бисӯзанд

پس از مرگم به کام خویش چون هندو بسوزاند