Гули зи рухсори ту рангу бӯ ба доман ме кашад

گل ز رخسار تو رنگ و بو به دامن می کشد

Лола аз шавқи ту ҳамчун шамъ гардан ме кашад

لاله از شوق تو همچون شمع گردن می کشد

Ҳарчӣ бо дил карда будам , ёфтам аз ишқи ту

هرچه با دل کرده بودم، یافتم از عشق تو

Интиқоми сангро оташи з оҳан ме кашад

انتقام سنگ را آتش ز آهن می کشد

Дар шикасти хеш бо ин оҷизии дастами қавии сет

در شکست خویش با این عاجزی دستم قوی ست

Шиша ӣ ман санг аз мушт фалохан ме кашад

شیشه ی من سنگ از مشت فلاخن می کشد

Хома ӣ наққошро монад чароғ кулба ам

خامه ی نقاش را ماند چراغ کلبه ام

Каз нишони дӯд бар девор , сӯсан ме кашад

کز نشان دود بر دیوار، سوسن می کشد

Бо ҳаводиси бас ки одат кардаам дар хона ам

با حوادث بس که عادت کرده ام در خانه ام

Интизори сайли доими чашм равзан ме кашад

انتظار سیل دایم چشم روزن می کشد

Аҳли ҳикмат , чора ӣ фосид ба аФсд ме кунанд

اهل حکمت، چاره ی فاسد به افسد می کنند

Аз кафи пои хори беруни нӯк сӯзан ме кашад

از کف پا خار بیرون نوک سوزن می کشد

Рафтанамро ғайргар монеъ шавад аз меҳр нест

رفتنم را غیر گر مانع شود از مهر نیست

Аз муҳаббат кӣ касеро хор доман ме кашад

از محبت کی کسی را خار دامن می کشد

Зоҳидиро медиҳад ҷомӣ ки ҳуш аз сари барад

زاهدان را می دهد جامی که هوش از سر برد

Аз кадуии хушк , пери дайр равған ме кашад

از کدوی خشک، پیر دیر روغن می کشد

Дар паии озор поконаст аз баси рӯзгор

در پی آزار پاکان است از بس روزگار

Ҷавҳарӣ чун риштаи гавҳарро ба сӯзан ме кашад

جوهری چون رشته گوهر را به سوزن می کشد

Ҳарки ҷомӣ хӯрд , ман дорам хуморашро салим

هرکه جامی خورد، من دارم خمارش را سلیم

Интиқоми дигаронро чарх аз ман ме кашад

انتقام دیگران را چرخ از من می کشد