Онкӣ чун гули ғайри ҷоми лаъли давронаши надод

آنکه چون گل غیر جام لعل دورانش نداد

Обро ҷуз дар суфоли охир чу райҳонаши надод

آب را جز در سفال آخر چو ریحانش نداد

Ҳеҷ кас чун мавҷ , хандони сайри ин дарё накард

هیچ کس چون موج، خندان سیر این دریا نکرد

Кин муҳӣт аз фитнаи охири сар ба тӯфонаши надод

کاین محیط از فتنه آخر سر به طوفانش نداد

Сӯхтам бар ҳоли он девона каз шӯри ҷунун

سوختم بر حال آن دیوانه کز شور جنون

Рафт бар саҳро , ҷаҳони раҳ дар биёбонаш надод

رفت بر صحرا، جهان ره در بیابانش نداد

Айши ин гулшан мапурс аз гул , ки таъҷили хазон

عیش این گلشن مپرس از گل، که تعجیل خزان

Фурсати як об хӯрдан дар гулистонаши надод

فرصت یک آب خوردن در گلستانش نداد

Ғунча ӣ мо тарбият аз боғбон кам дида аст

غنچه ی ما تربیت از باغبان کم دیده است

Ҷуз дар оташи оби ҳаргизи ҳамчуи пайконаши надод

جز در آتش آب هرگز همچو پیکانش نداد

Кори мо бар муддаои зини сифла кӣ гардад салим ?

کار ما بر مدعا زین سفله کی گردد سلیم؟

Дошт ҳар каси обрӯе , ин ҷаҳони Нонаши надод

داشت هر کس آبرویی، این جهان نانش نداد