Аҳли олам ки зи иқбол ҳумо ме гӯйанд

اهل عالم که ز اقبال هما می گویند

Аз касе ҳарчӣ надиданд , чаро ме гӯйанд

از کسی هرچه ندیدند، چرا می گویند

Он касоне ки ба расвои мо таъна зананд

آن کسانی که به رسوایی ما طعنه زنند

Хабар аз ишқ надоранд чҳо ме гӯйанд

خبر از عشق ندارند چها می گویند

Бас кун аз нола ки дар қофила ӣ хомӯшон

بس کن از ناله که در قافله ی خاموشان

Ин чунин тайифаро ҳарза даро ме гӯйанд

این چنین طایفه را هرزه درا می گویند

Подшоҳони з касе боҷ нагиранд ки халқ

پادشاهان ز کسی باج نگیرند که خلق

Ҳаркии чизеи з касе хост , гадо ме гӯйанд

هرکه چیزی ز کسی خواست، گدا می گویند

Санг бар шиша ӣ мо чанд занӣ , айбӣ нест

سنگ بر شیشه ی ما چند زنی، عیبی نیست

Ки бипурсем ки инро чаҳ адо мегӯйанд ?

که بپرسیم که این را چه ادا می گویند؟

Ошиқони як ду қадам рафтан ва баргаштан ро

عاشقان یک دو قدم رفتن و برگشتن را

Дар раҳи кӯии ту , хамёза ӣ по мегӯйанд !

در ره کوی تو، خمیازه ی پا می گویند!

Бут прессатон зи камолӣ ки ту дорӣ дар ҳасан

بت پرستان ز کمالی که تو داری در حسن

Чун бибинанди туро , ном худо ме гӯйанд

چون ببینند ترا، نام خدا می گویند

Май рӯй масти тағофули зи сари хоки салим

می روی مست تغافل ز سر خاک سلیم

Хоксорони ту эй дӯст , дуо ме гӯйанд

خاکساران تو ای دوست، دعا می گویند