Касе кӯ то зи кори аҳли ҳиммати сари буруни орад

کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد

Баради сар дар кулоҳи фақр ва аз афсари буруни орад

برد سر در کلاه فقر و از افسر برون آرد

Фалак мегирад охир ҳарчӣ мебахшад , аҷаб набӯд

فلک می گیرد آخر هرچه می بخشد، عجب نبود

Ки мавҷи обро чун ришта аз гавҳари буруни орад

که موج آب را چون رشته از گوهر برون آرد

Ба зари дафъи ҳаводис ме тавон кардан дарин гулшан

به زر دفع حوادث می توان کردن درین گلشن

Вале кӯи фурсати он каз бағали гули зари буруни орад

ولی کو فرصت آن کز بغل گل زر برون آرد

Фалак аз гиряам дар об пинҳон шуд , наме донам

فلک از گریه ام در آب پنهان شد، نمی دانم

Ки охир аз куҷои сари ҳамчуи нилӯфари буруни орад

که آخر از کجا سر همچو نیلوفر برون آرد

Аҷаб донам ки пеш аз мавҷи ашк ман расад онҷо

عجب دانم که پیش از موج اشک من رسد آنجا

Агар қосиди зи по ҳамчун кабӯтари пари буруни орад

اگر قاصد ز پا همچون کبوتر پر برون آرد

Назар бар сарфа ӣ хешаст ҳаркасро ки май бинӣ

نظر بر صرفه ی خویش است هرکس را که می بینی

Фалаки хуршедро пинҳон кунад , ахтари буруни орад

فلک خورشید را پنهان کند، اختر برون آرد

Ба ғорат чун кушояди дасти мижгони ту , битавонад

به غارت چون گشاید دست مژگان تو، بتواند

Ки ҷавҳарро чу хори моҳӣ аз ханҷари буруни орад

که جوهر را چو خار ماهی از خنجر برون آرد

Салим аз қайд гардун шуд дилами фарсӯда , Хизрии кӯ

سلیم از قید گردون شد دلم فرسوده، خضری کو

Ки ин ойӣнаро аз зери хокистари буруни орад

که این آیینه را از زیر خاکستر برون آرد