Пуртӯии ҳрдм ба дили файзи илоҳии афканд

پرتوی هردم به دل فیض الهی افکند

Вақт он омад ки доғи мо сиёҳии афканд

وقت آن آمد که داغ ما سیاهی افکند

Сарфарозӣ аз сари урён буд хуршед ро

سرفرازی از سر عریان بود خورشید را

Шамъи сар дар пеш аз соҳиби кулоҳии афканд

شمع سر در پیش از صاحب کلاهی افکند

намешавад лаби ташнаро маълум , рози тишнагӣ

می شود لب تشنه را معلوم، راز تشنگی

Бар лаби дарё агар гӯшӣ чу моҳии афканд

بر لب دریا اگر گوشی چو ماهی افکند

Лола дар боғ аз навиди мақдам ӯ ҳамчуи шамъ

لاله در باغ از نوید مقدم او همچو شمع

Тоҷи худро пеши боди субҳгоҳии афканд

تاج خود را پیش باد صبحگاهی افکند

Кӯшишӣ дорад паии сармоя ӣ худ ҳарки ҳаст

کوششی دارد پی سرمایه ی خود هرکه هست

Бахт ман бардорад , ар доғии сиёҳии афканд

بخت من بردارد، ار داغی سیاهی افکند

Чашми мастати рехти хӯнамро , балӣ инаш сазост

چشم مستت ریخت خونم را، بلی اینش سزاست

Ҳаркии тарҳи ошноӣ бо сипоҳии афканд

هرکه طرح آشنایی با سپاهی افکند

Чатри сабзи токро нозам ки мисатонро салим

چتر سبز تاک را نازم که مستان را سلیم

Сояаш дар сари ҳавои подшоҳии афканд

سایه اش در سر هوای پادشاهی افکند