Ойӣнаро чу навбат дидор ме расад

آیینه را چو نوبت دیدار می‌رسد

Фасли баҳори сабза зангор ме расад

فصل بهار سبزهٔ زنگار می‌رسد

Аз бас ки гул ба боғи зи мастӣ шукуфта аст

از بس که گل به باغ ز مستی شکفته است

Овози ханда бар сар бозор ме расад

آواز خنده بر سر بازار می‌رسد

Шӯридаи турои гули ошуфтагии куҷо

شوریدهٔ ترا گل آشفتگی کجا

То сари саломат ба дастор мерасад ?

تا سر سلامت به دستار می‌رسد؟

Ғофил машав ки сайл чу андоз фитна кард

غافل مشو که سیل چو انداز فتنه کرد

Осеб ӯ ба сӯрат девор ме расад

آسیب او به صورت دیوار می‌رسد

Он булбулам ки нолае аз дил чу баркашам

آن بلبلم که ناله‌ای از دل چو برکشم

Хӯнам чу Кебек то сар минқор ме расад

خونم چو کبک تا سر منقار می‌رسد

Биншин салим бар дар дайри Муғон ки об

بنشین سلیم بر در دیر مغان که آب

Осӯда мешавад чу ба гулзор ме расад

آسوده می‌شود چو به گلزار می‌رسد