Тамошояши барад аз оҳӯии ваҳшии так ва ду ро

تماشایش برد از آهوی وحشی تک و دو را

з рафтан боздорад ҳайраташи умри сбкрў ро

ز رفتن بازدارد حیرتش عمر سبکرو را

Нахоҳад ҳамчуи Фарҳодӣ ба даст рӯзгор афтод

نخواهد همچو فرهادی به دست روزگار افتاد

Занад бар ҳам агар садбори тоҷу тахти хусрав ро

زند بر هم اگر صدبار تاج و تخت خسرو را

Камоли аҳли дунёи ҳосил аз об ва алаф ояд

کمال اهل دنیا حاصل از آب و علف آید

Хари исо утоқа кард бар сари хӯшаи ҷӯ ро

خر عیسی اتاقه کرد بر سر خوشهٔ جو را

Қадам дар роҳ на , то кӣ ба қайд корвон бошӣ

قدم در راه نه، تا کی به قید کاروان باشی

Ба аз тавфиқ , дар олам рафиқӣ нест раҳрав ро

به از توفیق، در عالم رفیقی نیست رهرو را

Ғам кам умрии маҳтоби мисатонро набояд хӯрд

غم کم عمری مهتاب مستان را نباید خورد

Ки буи шер меояд ҳануз аз лаби маи нав ро

که بوی شیر می آید هنوز از لب مه نو را

Сабӯҳӣ карда ҳар гуҳ аз чаман омад салими он гул

صبوحی کرده هر گه از چمن آمد سلیم آن گل

зи шарм рӯй ӯ хуршеди даври андохти партав ро

ز شرم روی او خورشید دور انداخت پرتو را