На ҳамин танҳо маро чун шамъ , оташ қӯт кард

نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد

Дод то обии ҷаҳон , хӯн дар дил ёқӯт кард

داد تا آبی جهان، خون در دل یاقوت کرد

Умр аз бас талх шуд бар аҳли олам , шавқи марг

عمر از بس تلخ شد بر اهل عالم، شوق مرگ

Хизрро чун аҳли киштӣ , зинда дар тобут кард

خضر را چون اهل کشتی، زنده در تابوت کرد

Неку бадро фарқро фарқ натавонад кунад аз икдгр

نیک و بد را فرق را فرق نتواند کند از یکدگر

Перӣ аз баси ин ҷаҳони куҳнаро фартут кард

پیری از بس این جهان کهنه را فرتوت کرد

Гар дили сад пора ӣ мурғӣ ба нӯк хор дид

گر دل صد پاره ی مرغی به نوک خار دید

Боғбони ин чамани онро хаёл тӯт кард

باغبان این چمن آن را خیال توت کرد

Ҳинд шуд ҳамдӯши арш аз кибриёии ман салим

هند شد همدوش عرش از کبریای من سلیم

Ҷилва ӣ ман арса ӣ Лоҳурро лоҳут кард

جلوه ی من عرصه ی لاهور را لاهوت کرد