Дили ман нолаи зи шавқи ту пар ошӯб кунад

دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کند

Ғунча ӣ мо чу ҷараси замзамаро хуб кунад

غنچه ی ما چو جرس زمزمه را خوب کند

Гар занад шуълаи дам аз партав ӯ , ғайрати ҳасан

گر زند شعله دم از پرتو او، غیرت حسن

Ҳамчуи Мансури сарашро ба сар чӯб кунад

همچو منصور سرش را به سر چوب کند

На зи фарзандӣ ӯ , аз асари маъшӯқии сет

نه ز فرزندی او، از اثر معشوقی ست

Моҳи канъонӣ агар ноз ба ёқӯб кунад

ماه کنعانی اگر ناز به یعقوب کند

Реза ӣ шиша ӣ дил бар сари ҳам май резад

ریزه ی شیشه ی دل بر سر هم می ریزد

Кӯча ӣ зулфи турои шона чу ҷоруб кунад

کوچه ی زلف ترا شانه چو جاروب کند

намекунанд ончии ҳасудон ба ман аз сабр , салим

می کنند آنچه حسودان به من از صبر، سلیم

Карами ҳаргизи натавонад ки ба Айюб кунад

کرم هرگز نتواند که به ایوب کند