Ба ёди зулфат аз ҳар синаи буи машк ме ояд

به یاد زلفت از هر سینه بوی مشک می‌آید

зи хоки куштаи деринаи буи машк ме ояд

ز خاک کشتهٔ دیرینه بوی مشک می‌آید

Хаёли зулф ӯро дар дилами ҳргаҳ гузор уфтад

خیال زلف او را در دلم هرگه گذار افتد

Чу гул аз захмҳои синаи буи машк ме ояд

چو گل از زخم‌های سینه بوی مشک می‌آید

Ба ҷӯши оради зи баси шавқ май гулранги хӯнам ро

به جوش آرد ز بس شوق می گلرنگ خونم را

зи хокам ҳар шаби одинаи буи машк ме ояд

ز خاکم هر شب آدینه بوی مشک می‌آید

Ҳазар аз фитнаи хубони ин гулшан , ки сӯсан ро

حذر از فتنهٔ خوبان این گلشن، که سوسن را

зи ханҷари ҳамчуи аҳли кӣнаи буи машк ме ояд

ز خنجر همچو اهل کینه بوی مشک می‌آید

Салим оҳӣ кашидам бар хаёли зулф ӯ онҷо

سلیم آهی کشیدم بر خیال زلف او آنجا

Ҳануз аз хонаи ойӣнаи буи машк ме ояд

هنوز از خانهٔ آیینه بوی مشک می‌آید