Саҳар ки нолаи марои гарм чун ҷарас гирад

سحر که ناله مرا گرم چون جرس گیرد

зи дӯди оҳи дилами субҳро нафас гирад

ز دود آه دلم صبح را نفس گیرد

зи қайди бодаи парастии дами ним озод

ز قید باده پرستی دم نیم آزاد

Чу мӯҳтасиби бигузоради маро , асас гирад

چو محتسب بگذارد مرا، عسس گیرد

зи доми зулфи ту бекор шуд чунон сайёд

ز دام زلف تو بیکار شد چنان صیاد

Ки ҳамчуи Тифл ба сад ҳилаи як магас гирад

که همچو طفل به صد حیله یک مگس گیرد

Кунад хиёнати як нафас , кишварии вайрон

کند خیانت یک نفس، کشوری ویران

Яке сети дузду асаси садҳазор кас гирад

یکی ست دزد و عسس صدهزار کس گیرد

Ба ғайри ҷонӣ азу нест шармсории мо

به غیر جانی ازو نیست شرمساری ما

Замона ҳарчӣ ба мо додааст , пас гирад

زمانه هرچه به ما داده است، پس گیرد

Рӯми салим чу сӯии чаман , ба ҳар қадамӣ

روم سلیم چو سوی چمن، به هر قدمی

Ҳазор ҷои срроаҳи ман қафас гирад

هزار جای سرراه من قفس گیرد