Ба ишқ , кори ҷуз аз даст ман наме ояд

به عشق، کار جز از دست من نمی آید

Биор теша ки аз кӯҳкан наме ояд

بیار تیشه که از کوهکن نمی آید

Фиғон ки ҳаркии қадам дар ҳарими ишқи ниҳод

فغان که هرکه قدم در حریم عشق نهاد

Чу шамъи зиндаи буруни з анҷуман наме ояд

چو شمع زنده برون ز انجمن نمی آید

Чу Тифл , гиря ӣ мо шарҳи дард пинҳон аст

چو طفل، گریه ی ما شرح درد پنهان است

Сухан мапурс ки аз мо сухан наме ояд

سخن مپرس که از ما سخن نمی آید

Биёу булбулу гулро зи хеш мамнӯн кун

بیا و بلبل و گل را ز خویش ممنون کن

Баҳор бе ту ба сӯй чаман наме ояд

بهار بی تو به سوی چمن نمی آید

Азон чу Тифл бар аҳвол хеш ме гарем

ازان چو طفل بر احوال خویش می گریم

Ки решханди бузургони з ман наме ояд

که ریشخند بزرگان ز من نمی آید

Баёни лиззати лаби тишнагии салим аз шавқ

بیان لذت لب تشنگی سلیم از شوق

намекунем , ки об аз даҳан наме ояд

نمی کنیم، که آب از دهن نمی آید