Чу дар ғмхонаҳ мо ояд он дилбар наме монад

چو در غمخانهٔ ما آید آن دلبر نمی‌ماند

Агар монад шабӣ монад , шаб дигар наме монад

اگر ماند شبی ماند، شب دیگر نمی‌ماند

Ҳавои гулхан аз гулшани мувофиқтар буд мо ро

هوای گلخن از گلشن موافق‌تر بود ما را

Ки оташи зиндаи ҷуз дар зер хокистар наме монад

که آتش زنده جز در زیر خاکستر نمی‌ماند

Ҷаҳон кӣ мегузорад равнақӣ дар кор мо бошад

جهان کی می‌گذارد رونقی در کار ما باشد

Садаф чун баста гардад , об дар гавҳар наме монад

صدف چون بسته گردد، آب در گوهر نمی‌ماند

Чу гул ҳар узвам аз шавқи ту парвоз дигар дорад

چو گل هر عضوم از شوق تو پرواز دگر دارد

Пару болӣ ки ман дорам , ба бол ва пар наме монад

پر و بالی که من دارم، به بال و پر نمی‌ماند

зи тоҷи қайсару хоқони хабар то чанд май пурсӣ

ز تاج قیصر و خاقان خبر تا چند می‌پرسی

Салими онҷо ки сар бар бод рафт афсар наме монад

سلیم آنجا که سر بر باد رفت افسر نمی‌ماند