Сар кун суханӣ то дили бдҳоли кушояд

سر کن سخنی تا دل بدحال گشاید

Каз боди нафас , ғунча ӣ тбхоли кушояд

کز باد نفس، غنچه ی تبخال گشاید

Печидагии зулфи сухан , ҳасан калом аст

پیچیدگی زلف سخن، حسن کلام است

Доими дилам аз ҳамдамии лоли кушояд !

دایم دلم از همدمی لال گشاید!

Бе рухсати маъшӯқ , сафари шарт вафо нест

بی رخصت معشوق، سفر شرط وفا نیست

Мурғи чаман аз мусҳафи гули фоли кушояд

مرغ چمن از مصحف گل فال گشاید

Чун банди қабое ки гушойанд зи гармо

چون بند قبایی که گشایند ز گرما

Аз оҳи дилами мурғи ҳавои боли кушояд

از آه دلم مرغ هوا بال گشاید

Санги кафи девона ӣ мискини ҳамаи бенанд

سنگ کف دیوانه ی مسکین همه بینند

Кас нест ки то домани атфоли кушояд

کس نیست که تا دامن اطفال گشاید

Дар ваъда ӣ васлӣ ки диҳад , сабр зарур аст

در وعده ی وصلی که دهد، صبر ضرور است

Як ғунчаи дарин боғ ба сад соли кушояд !

یک غنچه درین باغ به صد سال گشاید!

Дар кунҷи даҳоне ки салим аз ғами он мард

در کنج دهانی که سلیم از غم آن مرد

Чун сифри паии бӯсаи даҳони холи кушояд

چون صفر پی بوسه دهان خال گشاید