Ба хӯн худ кунам олӯда , эй сабои коғаз

به خون خود کنم آلوده، ای صبا کاغذ

Чу он касе ки кунад ранг бо ҳинои коғаз

چو آن کسی که کند رنگ با حنا کاغذ

Кунад баҳор ба барги шукуфаи ёди туро

کند بهار به برگ شکوفه یاد ترا

Чу ошно ки фиристад ба ошнои коғаз

چو آشنا که فرستد به آشنا کاغذ

Гумони барӣ ки зи ҳам рехти дафтари афлок

گمان بری که ز هم ریخت دفتر افلاک

зи бас ба кӯии ту май резад аз ҳавои коғаз

ز بس به کوی تو می ریزد از هوا کاغذ

намерасад ба ту даст аз китоб , доно ро

نمی رسد به تو دست از کتاب، دانا را

Диҳад чаҳ пояи баландӣ , ба зери пои коғаз

دهد چه پایه بلندی، به زیر پا کاغذ

Аҷаб ки заҳмати чашмӣ дигар тавонад дод

عجب که زحمت چشمی دگر تواند داد

Ба хоки пой ту дода сети тўтёи коғаз

به خاک پای تو داده ست توتیا کاغذ

Ба зиндагии паии мирос хорӣам садбор

به زندگی پی میراث خواری ام صدبار

Гирифт ҳамчуи кабӯтари зи ман ҳумои коғаз

گرفت همچو کبوتر ز من هما کاغذ

Мабош аз дам оташ фишон ӯ эмин

مباش از دم آتش فشان او ایمن

Ба роҳи ишқ агар бошад аждаҳои коғаз

به راه عشق اگر باشد اژدها کاغذ

Ба кӯй ӯ пай расвоӣам салим кунад

به کوی او پی رسوایی ام سلیم کند

Баланд аз бағали қосидони садои коғаз

بلند از بغل قاصدان صدا کاغذ