Омад баҳору боғи шкФт аз сарвари абр

آمد بهار و باغ شکفت از سرور ابر

Ҷайб ҳавост нофа ӣ машк аз бихӯр абр

جیب هواست نافه ی مشک از بخور ابر

Аз бас ки обу тоби зи файз ҳаво гирифт

از بس که آب و تاب ز فیض هوا گرفت

Гавҳари тавон шимурд ба дарҷи булӯри абр

گوهر توان شمرد به درج بلور ابر

Бе сарфаи ҳарки ҳарф занад , хасм давлат аст

بی صرفه هرکه حرف زند، خصم دولت است

Аз соя ӣ ҳамЭй магӯ дар ҳузури абр

از سایه ی همای مگو در حضور ابر

Чун пушти лола гарм набошад , ки ме шавад

چون پشت لاله گرم نباشد، که می شود

Норанҷи офтоби ниҳон дар смўри абр

نارنج آفتاب نهان در سمور ابر

Домони ман чу ҳаст , ба дарё чаро равад

دامان من چو هست، به دریا چرا رود

Наздик карда чашми терми роҳи даври абр

نزدیک کرده چشم ترم راه دور ابر

Гӯи хасм бо салим макун даъвии сухан

گو خصم با سلیم مکن دعوی سخن

Шабнами зи худ чаҳ лоф занад дар ҳузури абр

شبنم ز خود چه لاف زند در حضور ابر