Дилам ба ишқ ҳалокаст кӣнаи хоҳӣ ро

دلم به عشق هلاک است کینه خواهی را

Ки доми айш буд мавҷи баҳри моҳӣ ро

که دام عیش بود موج بحر ماهی را

Касе ки бохтаи нақди шабобро , донад

کسی که باخته نقد شباب را، داند

Ки гиря нест абаси шамъи субҳгоҳӣ ро

که گریه نیست عبث شمع صبحگاهی را

Гадои майкадаи оради фурӯ чу шишаи зи тоқ

گدای میکده آرد فرو چو شیشه ز طاق

Ба зери пой наад тахти подшоҳӣ ро

به زیر پای نهد تخت پادشاهی را

зи нисбати хату холи ту барқ чун лола

ز نسبت خط و خال تو برق چون لاله

Даруни дида ӣ худ ҷо диҳад сиёҳӣ ро

درون دیده ی خود جا دهد سیاهی را

Хароби онкӣ маро хоҳад аз шароб кунад

خراب آنکه مرا خواهد از شراب کند

Чу аблаҳии сет ки ронад ба оби моҳӣ ро

چو ابلهی ست که راند به آب ماهی را

Фиғони зи чашми ту , ореи падар маро ме гуфт

فغان ز چشم تو، آری پدر مرا می گفت

Ки раҳ ба хонаи мада чун камони сипоҳӣ ро

که ره به خانه مده چون کمان سپاهی را

Салим , қотили мо сулҳ чун кунад дар ҳашар

سلیم، قاتل ما صلح چون کند در حشر

Чигуна мо нагузорем додхоҳиро ?

چگونه ما نگذاریم دادخواهی را؟