Баҳор дар қадаҳи гул май ғариби марез

بهار در قدح گل می غریب مریز

Дарин пиёлаи биҷузи хӯни андалеби марез

درین پیاله بجز خون عندلیب مریز

Ман он ним ки чу анқо шавам шикор касе

من آن نیم که چو عنقا شوم شکار کسی

Ба роҳам эй фалаки ин дона ӣ фиреби марез

به راهم ای فلک این دانه ی فریب مریز

Ба дарду софи ҷаҳони ҳамчуи лолаи розии шӯ

به درد و صاف جهان همچو لاله راضی شو

зи ҷоми хеши туро ончӣ шуд насиби марез

ز جام خویش ترا آنچه شد نصیب مریز

Макун шитоб ки ҳар кори ваъда Эй дорад

مکن شتاب که هر کار وعده ای دارد

Ба байзаи тарҳи қафаси ҳамчуи андалеби марез

به بیضه طرح قفس همچو عندلیب مریز

Ба ман ҷафои ту аз рӯй ҳикматаст эй дӯст

به من جفای تو از روی حکمت است ای دوست

Туро ки гуфт ки хӯни ман эй табиби марез

ترا که گفت که خون من ای طبیب مریز

Бирез хӯни ман эй соқӣ , он ҳалоли ту бод

بریز خون من ای ساقی، آن حلال تو باد

Вале шароб ба паймона ӣ рақиби марез

ولی شراب به پیمانه ی رقیب مریز

Салим , теғи забон аз ғилофи беруни ор

سلیم، تیغ زبان از غلاف بیرون آر

Валек хӯни кас аз меҳр чун хатиби марез

ولیک خون کس از مهر چون خطیب مریز