Субҳдам чун соҳибони ғайб бар аҳли ниёз

صبحدم چون صاحبان غیب بر اهل نیاز

Чун дар раҳмат , дар майхонаро карданд боз

چون در رحمت، در میخانه را کردند باز

Аз суҷуди шишаҳо , майхона шуд байт улҳаром

از سجود شیشه ها، میخانه شد بیت الحرام

Нола ӣ мастона ӣ мутриб чу гулбонги намоз

ناله ی مستانه ی مطرب چو گلبانگ نماز

Хам нишаста ҳамчуи Маҳмӯд ва ба хизмати пеш ӯ

خم نشسته همچو محمود و به خدمت پیش او

Шиша ӣ сабзи истода бар сари по чун Аёз

شیشه ی سبز ایستاده بر سر پا چون ایاز

Нест бими марги мисатонро ки дар дайри Муғон

نیست بیم مرگ مستان را که در دیر مغان

Рафтаи рафтаи умр чун об равон гардад дароз

رفته رفته عمر چون آب روان گردد دراز

Нест дар майхонаи муҳтоҷӣ ки ӣнҷои мард ро

نیست در میخانه محتاجی که اینجا مرد را

намекунад як соғар май аз ду олам бе ниёз

می کند یک ساغر می از دو عالم بی نیاز

Синаи софонро намояд аз ҷабини асрори дил

سینه صافان را نماید از جبین اسرار دل

Ихтиёрам нест чун ойӣна дар ифшои роз

اختیارم نیست چون آیینه در افشای راز

Гар ҷунуни дорӣ , зи маъмурӣ ба саҳро на қадам

گر جنون داری، ز معموری به صحرا نه قدم

То ба кӣ дар хонаи тозии асб чун шатранҷи боз

تا به کی در خانه تازی اسب چون شطرنج باز

Миннати як гул надорам бар сар аз шохи гулӣ

منت یک گل ندارم بر سر از شاخ گلی

Боиси ин , даст кӯтаҳ шуд , ки умр ӯ дароз !

باعث این، دست کوته شد، که عمر او دراز!

Бар дар ҳаркаси дарин маъмура рафтам баста буд

بر در هرکس درین معموره رفتم بسته بود

эй хушо вайрона ва аз ҳар тарафи дарҳои боз

ای خوشا ویرانه و از هر طرف درهای باز

Тундии аҳбобро дар табъи мо таъсир нест

تندی احباب را در طبع ما تأثیر نیست

Об кӣ дар чашм нркс ояд аз буии пиёз

آب کی در چشم نرکس آید از بوی پیاز

Монда аз доми куҳани торами дарин дашти фиреб

مانده از دام کهن تارم درین دشت فریب

Ҳалқае бар гардан ҳар мурғ чун ҷлқўии боз

حلقه ای بر گردن هر مرغ چون جلقوی باز

Аз вуҷӯди ман асар нагузошт ишқ ӯ салим

از وجود من اثر نگذاشت عشق او سلیم

Ман надорам нақши ин ойӣнаи сӯрати гудоз

من ندارم نقش این آیینهٔ صورت گداز