Кори ошиқ вожгӯн бошад зи сайри ахтараш

کار عاشق واژگون باشد ز سیر اخترش

Гар дар оташ по гузорад , бугзарад об аз сараш

گر در آتش پا گذارد، بگذرد آب از سرش

Шуд димоғам аз май гулгун , дукони глФрўш

شد دماغم از می گلگون، دکان گلفروش

Боғбони кӯ то занами гулҳои ӯро бар сараш

باغبان کو تا زنم گل های او را بر سرش

Шиква кам кун аз туҳидастӣ ки ҷам рафт ва ҳануз

شکوه کم کن از تهیدستی که جم رفت و هنوز

Дар гарави мондаи сети пеш май фуруши ангуштараш

در گرو مانده ست پیش می فروش انگشترش

Саргузашти киқбод ва ин ҷаҳони доне ки чист

سرگذشت کیقباد و این جهان دانی که چیست

Кӯдакӣ каз хона берун кард ӯро модараш

کودکی کز خانه بیرون کرد او را مادرش

Сарву гул судӣ надорад ринди шоҳдбоз ро

سرو و گل سودی ندارد رند شاهدباز را

Токро ҳам дӯст медорам ба завқи духтараш !

تاک را هم دوست می دارم به ذوق دخترش!

Ҳамлагар орад ба ҷаллоди аҷали мижгон ӯ

حمله گر آرد به جلاد اجل مژگان او

Ҳамчуи моҳӣ май ҷаҳд аз дасти беруни ханҷараш

همچو ماهی می جهد از دست بیرون خنجرش

Ман ба ин ифлос ва ҳар мисра ки мегӯям салим

من به این افلاس و هر مصرع که می گویم سلیم

наменависад бар варақи айём бо оби зараш

می نویسد بر ورق ایام با آب زرش