Ҳарки саргарм кунад шавқи ту чун хуршедаш

هرکه سرگرم کند شوق تو چون خورشیدش

Бениёз аз намадаст оина ӣ таҷредаш

بی نیاز از نمد است آینه ی تجریدش

Дар вуҷӯдами зи таманнои гулии афтодаи сет

در وجودم ز تمنای گلی افتاده ست

Хорхорӣ ки ба нохун натавон хоридш

خارخاری که به ناخن نتوان خاریدش

Ҳаркиро нест дарин аҳд , гиреҳ бар абрӯ

هرکه را نیست درین عهد، گره بر ابرو

Май намоянд ба ҳам халқ чу моҳи идаш

می نمایند به هم خلق چو ماه عیدش

Зин ки як ханда надониста дарин гулшан кард

زین که یک خنده ندانسته درین گلشن کرد

Гӯши гул сурх шуд аз бас ки ҷаҳон молидааш

گوش گل سرخ شد از بس که جهان مالیدش

Ману расвои азин пас , ки ба тани ҷома чу гул

من و رسوایی ازین پس، که به تن جامه چو گل

Ончунон пора накардам ки тавон пӯшедаш

آنچنان پاره نکردم که توان پوشیدش

Ноқабуласт муъориз , ҳамаи дардам ин аст

ناقبول است معارض، همه دردم این است

эй хуши он гурба ки товус кунад тақлидаш

ای خوش آن گربه که طاووس کند تقلیدش

Парда вақтаст ки аз рӯй сухан бардорем

پرده وقت است که از روی سخن برداریم

Мсткӣ нест забон , чанд тавон хойидаш ?

مصطکی نیست زبان، چند توان خاییدش؟

Умр кардем дарин боғ , абаси сарфи салим

عمر کردیم درین باغ، عبث صرف سلیم

Ҳосилӣ ҳеҷ надидем зи сарву бедаш

حاصلی هیچ ندیدیم ز سرو و بیدش