Кунам барои ҷунун ёрб аз ки сомони қарз

کنم برای جنون یارب از که سامان قرض

Дарин чаман ки гул аз гул кунад гиребони қарз

درین چمن که گل از گل کند گریبان قرض

Қабули роҳзан ишқ нест мояи мо

قبول راهزن عشق نیست مایهٔ ما

Кунем чиз дигар аз ки дар биёбони қарз

کنیم چیز دگر از که در بیابان قرض

Чу дил ба зулфи ту додеми тарк он кардем

چو دل به زلف تو دادیم ترک آن کردیم

Чунон ки гирад аз аҳли карами парешони қарз

چنان که گیرد از اهل کرم پریشان قرض

Дар муомиларо бастаи рӯзгори чунон

در معامله را بسته روزگار چنان

Ки гул ба гули надиҳади зари дарин гулистони қарз

که گل به گل ندهد زر درین گلستان قرض

Худо кунад ки зи доми ҷаҳон халос шавем

خدا کند که ز دام جهان خلاص شویم

Ки сифла ҳарчӣ диҳад , медиҳад ба меҳмони қарз

که سفله هرچه دهد، می دهد به مهمان قرض

Ҳазари зи суҳбати аҳли замона , каз хаст

حذر ز صحبت اهل زمانه، کز خست

Ба ҳам диҳанд чу атфоли мактабии нони қарз

به هم دهند چو اطفال مکتبی نان قرض

Агар зи ман талабади зулфи ёри дил , чаҳ аҷаб

اگر ز من طلبد زلف یار دل، چه عجب

Гуҳӣ зарур шавад бо вуҷӯди сомони қарз

گهی ضرور شود با وجود سامان قرض

Салими лиззати ҷӯади он касон ки ёфта анд

سلیم لذت جود آن کسان که یافته اند

Кунанд ваҷҳи карамро чу абри Нитсаон қарз

کنند وجه کرم را چو ابر نیسان قرض