Гирифта аз илми сарвқад ӯ пеш хеле ро

گرفته از علم سروقد او پیش خیلی را

зи сабзӣ доғ дорад чеҳра ӯ холи Лайлӣ ро

ز سبزی داغ دارد چهرهٔ او خال لیلی را

Ба боғ эй гули назокатро ба пеш рӯй ӯ бигзор

به باغ ای گل نزاکت را به پیش روی او بگذار

Ки чандон эътиборӣ нест меҳмони туфайлӣ ро

که چندان اعتباری نیست مهمان طفیلی را

Азон маҷнӯн шавад аз дидани моҳи нави ошуфта

ازان مجنون شود از دیدن ماه نو آشفته

Ки мебинад ба дасти дайгарии халхоли Лайлӣ ро

که می بیند به دست دیگری خلخال لیلی را

зи баси афсона ӣ лаълаши ҷаҳонро дилнишин афтод

ز بس افسانه ی لعلش جهان را دلنشین افتاد

Ақиқи осо дар оби андохти анвори Суҳайлӣ ро

عقیق آسا در آب انداخت انوار سهیلی را

Салими ошӯби маҳшарро ба чашми хештани дидаи сет

سلیم آشوب محشر را به چشم خویشتن دیده‌ست

зи мазлӯмон ӯ ҳар кас шунида вои ?вилӣ ро

ز مظلومان او هر کس شنیده وای ویلی را