Чун кунад дар анҷумани тоби Рахши равшани чароғ

چون کند در انجمن تاب رخش روشن چراغ

Партави худро ба давр андозад аз равзани чароғ

پرتو خود را به دور اندازد از روزن چراغ

Бас ки баъд аз сӯхтан ҳам гарм дорад таби маро

بس که بعد از سوختن هم گرم دارد تب مرا

намекунад ойӣна аз хокистарами равшани чароғ

می کند آیینه از خاکسترم روشن چراغ

Гар гиребонро кушояд бар насим , аз ақл нест

گر گریبان را گشاید بر نسیم، از عقل نیست

Онкӣ чун фонӯс дорад дар таҳи домани чароғ

آنکه چون فانوس دارد در ته دامن چراغ

Барнаёмад комам аз ақлу ҷунун дар ошиқӣ

برنیامد کامم از عقل و جنون در عاشقی

На зи гулшани гул ба каф дорад , на аз гулхани чароғ

نه ز گلشن گل به کف دارد، نه از گلخن چراغ

Бе май ноб аз димоғами дӯд май хезади салим

بی می ناب از دماغم دود می خیزد سلیم

Ин чунин бошад чу холӣ гардад аз равғани чароғ

این چنین باشد چو خالی گردد از روغن چراغ