Ҳарфи гулу ҳадиси баҳору хазони дурӯғ

حرف گل و حدیث بهار و خزان دروغ

То чанд гӯйии ин ҳамае боғбони дурӯғ

تا چند گویی این همه ای باغبان دروغ

Карданд баҳс , шайху брҳмн ба пеши ишқ

کردند بحث، شیخ و برهمن به پیش عشق

Даъвии ин хилоф шуду ҳарфи он дурӯғ

دعوی این خلاف شد و حرف آن دروغ

Чун чашми аҳвали оина ҳам шуд дурӯғгӯ

چون چشم احول آینه هم شد دروغگو

Аз бас ки оми гашти дарин хокдони дурӯғ

از بس که عام گشت درین خاکدان دروغ

Дар мо чу обу оинаи нақш хилоф нест

در ما چو آب و آینه نقش خلاف نیست

Куфраст дар шариъати мо расатони дурӯғ

کفر است در شریعت ما راستان دروغ

Ҳаргиз касе ҳариф нашуд нафаси хеш ро

هرگز کسی حریف نشد نفس خویش را

То чанд бишинавам зи ту эй паҳлавони дурӯғ

تا چند بشنوم ز تو ای پهلوان دروغ

Як мӯи хилоф дар сухани ман салим нест

یک مو خلاف در سخن من سلیم نیست

Нагузашта ғайри шеъри маро бар забони дурӯғ !

نگذشته غیر شعر مرا بر زبان دروغ!