Кунам ба ҷом май авқоти умр чун ҷами сарф

کنم به جام می اوقات عمر چون جم صرف

Димоғи кӯ ки кунад кас ба кори олами сарф

دماغ کو که کند کس به کار عالم صرف

Марв ба каъба ки май боядат хумор кашид

مرو به کعبه که می بایدت خمار کشید

Шароб мешавад ӣнҷо чу оби замзами сарф

شراب می شود اینجا چو آب زمزم صرف

Туро ба гулшани рӯҳонӣон сарукор аст

ترا به گلشن روحانیان سروکار است

Дарин чаман чаҳ кунӣ обрӯ чу шабнами сарф

درین چمن چه کنی آبرو چو شبنم صرف

зи боди дастии мо Хизрро насибӣ нест

ز باد دستی ما خضر را نصیبی نیست

Ки чун ҳубоб кунад умрро ба як дами сарф

که چون حباب کند عمر را به یک دم صرف

Насими гул ба ман оради зи дӯзах ва гуяд

نسیم گل به من آرد ز دوزخ و گوید

Ки дар биҳишт макун умри ҳамчуи одами сарф

که در بهشت مکن عمر همچو آدم صرف

Алоҷи захми дилам эй табиб муфт нашуд

علاج زخم دلم ای طبیب مفت نشد

Ки хунбҳои туро кардаам ба марҳами сарф

که خونبهای ترا کرده ام به مرهم صرف

Чу гул ба ханда касе ҳаргизам надид салим

چو گل به خنده کسی هرگزم ندید سلیم

Ба гиряи умр маро шуд чу шамъи мотами сарф

به گریه عمر مرا شد چو شمع ماتم صرف