Кадоми сар ки нашуд хоки остонаи ишқ ?

کدام سر که نشد خاک آستانهٔ عشق؟

Алоҷи бод ғурураст розӣонаи ишқ

علاج باد غرور است رازیانهٔ عشق

Матоъи сабру хирадро ба ҷои дигар бар

متاع صبر و خرد را به جای دیگر بر

Ки нест ғайри зари қалб дар хазонаи ишқ

که نیست غیر زر قلب در خزانهٔ عشق

Чу коғазӣ ки даройади зи мади машқ ба мавҷ

چو کاغذی که درآید ز مد مشق به موج

Танам сиёҳ шуд аз нақши тозӣонаи ишқ

تنم سیاه شد از نقش تازیانهٔ عشق

Ба мавҷи фитна чу сайлоб , хонаи мо ро

به موج فتنه چو سیلاب، خانهٔ ما را

Хароб кард , ки бодои хароби хонаи ишқ

خراب کرد، که بادا خراب خانهٔ عشق

Чу фосиқӣ ки бипушади либоси аҳли салоҳ

چو فاسقی که بپوشد لباس اهل صلاح

Ба рӯзгор ту дорад ҳаваси нишонаи ишқ

به روزگار تو دارد هوس نشانهٔ عشق

Ҳадиси дарди дили мо ба гӯши каси мрсод

حدیث درد دل ما به گوش کس مرساد

Ки хоб май барад аз дидаҳо фасонаи ишқ

که خواب می‌برد از دیده‌ها فسانهٔ عشق

Пас аз вафот , диламро салим офат нест

پس از وفات، دلم را سلیم آفت نیست

Ба хок , мӯр буд посбони донаи ишқ

به خاک، مور بود پاسبان دانهٔ عشق