намеоядам ба тӯҳфаи зи майхонаи ҷоми хушк

می آیدم به تحفه ز میخانه جام خشک

Дарё ба ман ҳамеша фиристад саломи хушк

دریا به من همیشه فرستد سلام خشک

На абр дар ҳаво , на май ноб дар қадаҳ

نه ابر در هوا، نه می ناب در قدح

Чун тар кунам димоғии азин субҳу шоми хушк ?

چون تر کنم دماغی ازین صبح و شام خشک؟

Коми дилам ба гиря муяссар наме шавад

کام دلم به گریه میسر نمی شود

Мижгонтар чаҳ фоида дорад ба коми хушк

مژگان تر چه فایده دارد به کام خشک

Оҳ аз сиришк бе асари ман ки кам нашуд

آه از سرشک بی اثر من که کم نشد

Дар хонаам чакидани борони зи боми хушк

در خانه ام چکیدن باران ز بام خشک

Кӯи ҷоми бодае ки кунамтар димоғ ро

کو جام باده ای که کنم تر دماغ را

Ин зуҳди хушки кишти маро чун зукоми хушк

این زهد خشک کشت مرا چون زکام خشک

Моҳӣ ба доми хушки надида касе ва ман

ماهی به دام خشک ندیده کسی و من

Аз ҷавҳарам чу моҳии ханҷар ба доми хушк

از جوهرم چو ماهی خنجر به دام خشک

Манъам макун зи қофия ӣ ин ғазали салим

منعم مکن ز قافیه ی این غزل سلیم

Аз коми хушк сар назанад ҷузи каломи хушк

از کام خشک سر نزند جز کلام خشک