Хам меҳаст , чаҳ андеша ӣ маҳшар дорам

خم می هست، چه اندیشه ی محشر دارم

Пушт чун оина бар сад Сикандар дорам

پشت چون آینه بر سد سکندر دارم

Чун сабу , ҳайрати ин хмкдаҳам барад аз кор

چون سبو، حیرت این خمکده ام برد از کار

Даст бардошта аз олам ва бар сар дорам

دست برداشته از عالم و بر سر دارم

Моя ӣ мардуми дарвеш , таваккул бошад

مایه ی مردم درویش، توکل باشد

Хотирии ҷамътар аз даст тавонгар дорам

خاطری جمع تر از دست توانگر دارم

намерасад фасли хазону ғам худ нест маро

می رسد فصل خزان و غم خود نیست مرا

Навҳа бар аҳли чамани ҳамчу санавбар дорам

نوحه بر اهل چمن همچو صنوبر دارم

Дӯсти пиндорад азу ҳаст марои сабру шикеб

دوست پندارد ازو هست مرا صبر و شکیب

Кофарам , ончии гумони барда ба ман гар дорам

کافرم، آنچه گمان برده به من گر دارم

Донам озурдаи ҷудо май шӯй аз ман , борӣ

دانم آزرده جدا می شوی از من، باری

Биншин як ду се ҳарфӣ ба ту дигар дорам

بنشین یک دو سه حرفی به تو دیگر دارم

Ғофил аз теғи забони ман девона машав

غافل از تیغ زبان من دیوانه مشو

Бохабар бош зи ман , мастам ва ханҷар дорам !

باخبر باش ز من، مستم و خنجر دارم!

Нест миқроз ба дастами з барои мактуб

نیست مقراض به دستم ز برای مکتوب

Ба кафи инро , зи паии бол кабӯтар дорам

به کف این را، ز پی بال کبوتر دارم

Чун кашами бори гарони ғами даврӣ ? каз заъф

چون کشم بار گران غم دوری؟ کز ضعف

Нигаҳ худ натавонам з рахт бурдорам !

نگه خود نتوانم ز رخت بردارم!

Шева ӣ сабри куҷо ва ман девонаи куҷо

شیوه ی صبر کجا و من دیوانه کجا

Аз ман ин ҷинси мҷўиид ки камтар дорам

از من این جنس مجویید که کمتر دارم

Бар дил аз ҳеҷ касами гирд ғамӣ нест салим

بر دل از هیچ کسم گرد غمی نیست سلیم

Хотирии софтар аз сина ӣ гавҳар дорам

خاطری صافتر از سینه ی گوهر دارم