зи мастӣ бар дами теғи шаҳодат ҳар замони ғлтм

ز مستی بر دم تیغ شهادت هر زمان غلتم

Ба рӯй сабзаи мавҷи об чун ғлтд ? чунон ғлтм

به روی سبزه موج آب چون غلتد؟ چنان غلتم

Дарин водӣ ки ҳар нақши қадами сарчашмаи Хизрии сет

درین وادی که هر نقش قدم سرچشمهٔ خضری‌ست

Ба хок аз тишнагӣ то чанд чун реги равони ғлтм

به خاک از تشنگی تا چند چون ریگ روان غلتم

Ғарибии он чунон дорад муҳайёи барги айшам ро

غریبی آن چنان دارد مهیا برگ عیشم را

Ки май уфтам ба рӯй гул агар аз ошёни ғлтм

که می‌افتم به روی گل اگر از آشیان غلتم

Шикастаи рангии аҳли дардро сомони раъноеи сет

شکسته رنگی اهل درد را سامان رعنایی‌ست

Чу ҳиндӯгар худороӣ кунам бар заъфарони ғлтм

چو هندو گر خودآرایی کنم بر زعفران غلتم

Ба теғи кӯҳ чун абри баҳории сина май молам

به تیغ کوه چون ابر بهاری سینه می‌مالم

Ним шабнам ки гул бистар кунам бар рӯй он ғлтм

نیم شبنم که گل بستر کنم بر روی آن غلتم

Ба рӯй икдгри мисатон чу мавҷи об май ғлтд

به روی یکدگر مستان چو موج آب می‌غلتد

Бидиҳ паймона , эй соқӣ , ки ман ҳам ончунон ғлтм

بده پیمانه، ای ساقی، که من هم آنچنان غلتم

Салим аз пайкарами ҷузи доғи дил зоҳир наме гардад

سلیم از پیکرم جز داغ دل ظاهر نمی‌گردد

Ба ҳар ҷониб ки ҳамчун қуръаи зору нотавони ғлтм

به هر جانب که همچون قرعه زار و ناتوان غلتم