Чу андалеб на аз бода ӣ куҳани мастам

چو عندلیب نه از باده ی کهن مستم

Фиреби накҳат гул карда дар чамани мастам

فریب نکهت گل کرده در چمن مستم

Насими кӯии ту дар боғ май баради ҳушам

نسیم کوی تو در باغ می برد هوشم

Хаёл рӯй ту дорад дар анҷумани мастам

خیال روی تو دارد در انجمن مستم

Турои надида ба васфи ту ишқ май бозам

ترا ندیده به وصف تو عشق می بازم

Чу булбули қафас аз накҳати чамани мастам

چو بلبل قفس از نکهت چمن مستم

Макун киришма ки кори марои нигоҳи ту сохт

مکن کرشمه که کار مرا نگاه تو ساخت

Ба ҷоми бода чаҳ резӣ дигар , ки ман мастам

به جام باده چه ریزی دگر، که من مستم

Салими бихўдм аз нағма ӣ срири қалам

سلیم بیخودم از نغمه ی صریر قلم

зи бонги теша ӣ худ ҳамчуи кӯҳкани мастам

ز بانگ تیشه ی خود همچو کوهکن مستم