зи лолау гули ин боғ , кӣ хабар дорем

ز لاله و گل این باغ، کی خبر داریم

Гул ҳамеша баҳори ҷунун ба сар дорем

گل همیشه بهار جنون به سر داریم

Ба роҳи шавқи ҳамин кор бо каф по нест

به راه شوق همین کار با کف پا نیست

Тании пуробила чун ришта гуҳар дорем

تنی پرآبله چون رشتهٔ گهر داریم

Фазои синаи чунон зини чаман ба мо танг аст

فضای سینه چنان زین چمن به ما تنگ است

Ки ҳамчуи байзаи дили худ ба зер пар дорем

که همچو بیضه دل خود به زیر پر داریم

Ҳавои лаъл ту дорад сабки Аннани мо ро

هوای لعل تو دارد سبک عنان ما را

Чу кӯдакони ҳамаи мураккаби з нешикар дорем

چو کودکان همه مرکب ز نیشکر داریم

зи баъди кушта шудани дасти брмдор аз мо

ز بعد کشته شدن دست برمدار از ما

Ки матлаби ту агар ҷон буд , дигар дорем

که مطلب تو اگر جان بود، دگر داریم

Шароби ишқи турои ин қадари хумор аз чист

شراب عشق ترا این قدر خمار از چیست

Ки сар ба кӯй ту шуд хок ва дардисар дорем

که سر به کوی تو شد خاک و دردسر داریم

Ба ҳинд чанд тавон буд , кошкӣ чун мӯр

به هند چند توان بود، کاشکی چون مور

Бурун рӯем азин малик то камар дорем

برون رویم ازین ملک تا کمر داریم

зи теғи ғамза ӣ хубони салим сар накашем

ز تیغ غمزه ی خوبان سلیم سر نکشیم

Чаҳ шуд , агарчӣ надорем дил , ҷигар дорем

چه شد، اگرچه نداریم دل، جگر داریم