Суфиёнро шудаи зи оҳангам

صوفیان را شده ز آهنگم

Тори тасбеҳ , ришта ӣ чангам

تار تسبیح، رشته ی چنگم

Аз гулу лола файз натавон барад

از گل و لاله فیض نتوان برد

Ғайр менест аз касе рангам

غیر می نیست از کسی رنگم

Шуд баҳор ва чу сабза ӣ саҳро

شد بهار و چو سبزه ی صحرا

Кӯҳ то кӯҳ мерасад бангам

کوه تا کوه می رسد بنگم

Бар ману кори ман ҷаҳон хандад

بر من و کار من جهان خندد

Раҳбари кӯру шотири лангам

رهبر کور و شاطر لنگم

Дар биёбони шавқ чун маҷнӯн

در بیابان شوق چون مجنون

Гирдбодаст майли фарсангам

گردباد است میل فرسنگم

Ишқ то манъ худфурӯшӣ кард

عشق تا منع خودفروشی کرد

Шуд тарозуи фалохани сангам

شد ترازو فلاخن سنگم

Фурсати разм дшмнонм нест

فرصت رزم دشمنانم نیست

Рӯз то шаб ба хеш дар ҷангам

روز تا شب به خویش در جنگم

Аз сбкрўҳӣам шарар доғ аст

از سبکروحی ام شرر داغ است

Ҳамчуи ёқӯт агар гарони сангам

همچو یاقوت اگر گران سنگم

Бар бисоти замона , чун писта

بر بساط زمانه، چون پسته

намезанад хандаи ҳуққа ӣ бангам

می زند خنده حقه ی بنگم

Подшоҳам ба малики фақр , салим

پادشاهم به ملک فقر، سلیم

Пӯсти тахт манаст аврангам

پوست تخت من است اورنگم