Ним булбул ки фасли гул ба гулшани ошёни гирам

نیم بلبل که فصل گل به گلشن آشیان گیرم

Даҳуми сдгл ки ҳамчун шамъи як барги хазони гирам

دهم صدگل که همچون شمع یک برگ خزان گیرم

Хуши он мастӣ ки чун гул дар гулистон чеҳра бигушоед

خوش آن مستی که چون گل در گلستان چهره بگشاید

Даройами ғофил аз дунболу чашми боғбони гирам !

درآیم غافل از دنبال و چشم باغبان گیرم!

Марои худ осмон нагирифт даст аз кӯтаҳии ҳаргиз

مرا خود آسمان نگرفت دست از کوتهی هرگز

Ту тавфиқами диҳӣ ёрб ки дасти осмони гирам

تو توفیقم دهی یارب که دست آسمان گیرم

Гулӣ дар об дорам аз ғубори дидаи гирён

گلی در آب دارم از غبار دیدهٔ گریان

Ки мехоҳам дар дилро ба рӯй дӯстони гирам

که می‌خواهم در دل را به روی دوستان گیرم

Салими он шаҳсавор аз раҳ ба он гармӣ наме ояд

سلیم آن شهسوار از ره به آن گرمی نمی‌آید

Ки ҳамчун барқ битавонам самандашро Аннани гирам

که همچون برق بتوانم سمندش را عنان گیرم