Қатраи хунобае то сӯии мижгон май кашам

قطرهٔ خونابه‌ای تا سوی مژگان می‌کشم

Аз дили маҷрӯҳ , пиндорӣ ки пайкон май кашам

از دل مجروح، پنداری که پیکان می‌کشم

Домани саҳрои зи мавҷ гиря ам шуд лолаи зор

دامن صحرا ز موج گریه‌ام شد لاله‌زار

Ранг май резам ба ҳрсў , тарҳи тӯфон май кашам

رنگ می‌ریزم به هرسو، طرح طوفان می‌کشم

Ҳамчуи мурғ байза шуд бар ман қафаси пероҳанам

همچو مرغ بیضه شد بر من قفس پیراهنم

Аз ҷунуни худро ба рӯй теғи урён май кашам

از جنون خود را به روی تیغ عریان می‌کشم

намедиҳад аз зулфи хубони ёд бар рӯй ҳаво

می‌دهد از زلف خوبان یاد بر روی هوا

Ҳамчуи миҷмари бас ки оҳ аз дили парешон май кашам

همچو مجمر بس که آه از دل پریشان می‌کشم

Шаҳр бар девона зиндонаст , ҳамчун гирдбод

شهر بر دیوانه زندان است، همچون گردباد

Бар муроди дили нафаси ман дар биёбон май кашам

بر مراد دل نفس من در بیابان می‌کشم

намекунам чун ғунчаи ҳргаҳи ёди авзоъи чаман

می‌کنم چون غنچه هرگه یاد اوضاع چمن

Пой дар домон , сари худ дар гиребон май кашам

پای در دامان، سر خود در گریبان می‌کشم

Бас ки дорам завқ ҷустан аз фазои рӯзгор

بس که دارم ذوق جستن از فضای روزگار

Дар миёни хона ҳамчун тири майдон май кашам

در میان خانه همچون تیر میدان می‌کشم

По ба миқдори гилӣм худ кунад ҳаркаси дароз

پا به مقدار گلیم خود کند هرکس دراز

Зон сабаби ман по ба қадари тарафи домон май кашам

زان سبب من پا به قدر طرف دامان می‌کشم

Тира шуд чашм аз ғубори кишвари ҳиндами салим

تیره شد چشم از غبار کشور هندم سلیم

Серумае дар чашм аз хоки сафоҳон май кашам

سرمه‌ای در چشم از خاک صفاهان می‌کشم