Хуши он ки байнам рӯй ӯ , вази изтироб аз худ рӯм

خوش آن که بینم روی او، وز اضطراب از خود روم

Бар пои он сарви равони уфтам чу об аз худ рӯм

بر پای آن سرو روان افتم چو آب از خود روم

Бо ӯ шабӣ мехӯрдаам , набӯд аҷаб каз ёди он

با او شبی می خورده‌ام، نبود عجب کز یاد آن

Чашмам чу бар соғар фитад , ҳамчун ҳубоб аз худ рӯм

چشمم چو بر ساغر فتد، همچون حباب از خود روم

Дар хоб ӯро дидаам , садбор дар ҳар соъатӣ

در خواب او را دیده‌ام، صدبار در هر ساعتی

Аз шавқи бистари афканами уфтам чу хоб аз худ рӯм

از شوق بستر افکنم افتم چو خواب از خود روم

То кӣ дарин нахҷӣргоҳ аз шавқи сайди орзӯ

تا کی درین نخجیرگاه از شوق صید آرزو

Ҳаргоҳи тирии афканам ҳамчун шаҳоб аз худ рӯм

هرگاه تیری افکنم همچون شهاب از خود روم

Дар оташи ишқ батон , дилро ба ҳасрати сӯхтам

در آتش عشق بتان، دل را به حسرت سوختم

Акнӯн з ҳарҷо бишинавам буии кабоб аз худ рӯм

اکنون ز هرجا بشنوم بوی کباب از خود روم

Аз шавқи мишкӣни кокулӣ дар боғу бустон чун салим

از شوق مشکین کاکلی در باغ و بستان چون سلیم

Байнам чу шохи сунбулӣ дар печу тоб , аз худ рӯм

بینم چو شاخ سنبلی در پیچ و تاب، از خود روم