Магузор зи дастам ки гул боғ вафоем

مگذار ز دستم که گل باغ وفایم

Бар дасти ту шоистатар аз ранг ҳиноем

بر دست تو شایسته تر از رنگ حنایم

Аз бас ба раҳи ишқи дарави хори халидаи сет

از بس به ره عشق درو خار خلیده ست

Ҳамчун дами моҳӣ шуда ҳар панҷа ӣ поем

همچون دم ماهی شده هر پنجه ی پایم

Аз файзи сбкрўҳии худ авҷ гирифтам

از فیض سبکروحی خود اوج گرفتم

Муҳтоҷи пару боли ним , мурғ дуоем

محتاج پر و بال نیم، مرغ دعایم

Мушкил буд аз нақши қадам низ ҷудоӣ

مشکل بود از نقش قدم نیز جدایی

Дар роҳ , чу хуршед , азон рӯ ба қафоем

در راه، چو خورشید، ازان رو به قفایم

Бе хори қадами қӯт бархестанам нест

بی خار قدم قوت برخاستنم نیست

Чун шуълаи зи хори кафи по бар сар поем

چون شعله ز خار کف پا بر سر پایم

Натавон з давидан ба ту эй дӯст расӣдан

نتوان ز دویدن به تو ای دوست رسیدن

Бар рӯй замин , соя ӣ мурғон ҳавоем

بر روی زمین، سایه ی مرغان هوایم

Фарзанди худам май шимурди модари айём

فرزند خودم می شمرد مادر ایام

эй кош бипурсанд ки фарзанд куҷоем

ای کاش بپرسند که فرزند کجایم

Ҳамчашми салим аз асари ҷаҳл буд ғайр

همچشم سلیم از اثر جهل بود غیر

Бовар накунӣ , ҷғд агар гуфт ҳамем

باور نکنی، جغد اگر گفت همایم