зи танҳоӣ чу минои роз бо паймона ме гӯям

ز تنهایی چو مینا راز با پیمانه می‌گویم

Гуҳӣ бо шамъи маҳфил , гоҳ бо парвона ме гӯям

گهی با شمع محفل، گاه با پروانه می‌گویم

Ҳарифи нуктасанҷӣ дар ҳамаи олам наме байнам

حریف نکته‌سنجی در همه عالم نمی‌بینم

Сухан аз бе касе бо хеш чун девона ме гӯям

سخن از بی‌کسی با خویش چون دیوانه می‌گویم

Адиби ин дабистонам , сару корам ба Тифлон аст

ادیب این دبستانم، سر و کارم به طفلان است

Бузургиро чаҳ нуқсон ,гар сухан тифлона ме гӯям

بزرگی را چه نقصان، گر سخن طفلانه می‌گویم

зи танҳои шаби ҳиҷрон ӯ хобам наме ояд

ز تنهایی شب هجران او خوابم نمی‌آید

Нишаста бар сари болини худ , афсона ме гӯям

نشسته بر سر بالین خود، افسانه می‌گویم

Ба қадари худ зи ҳаркаси тоқатӣ дар ишқ май бояд

به قدر خود ز هرکس طاقتی در عشق می‌باید

Марои корӣ ба булбул нест , бо парвона ме гӯям

مرا کاری به بلبل نیست، با پروانه می‌گویم

Пас аз мақсад расӣдани муддао маълум ме гардад

پس از مقصد رسیدن مدعا معلوم می‌گردد

Суханро раҳравон дар роҳ ва ман дар хона ме гӯям

سخن را رهروان در راه و من در خانه می‌گویم

Салим аз эътиқоди хеш ҳаркас мезанад ҳарфӣ

سلیم از اعتقاد خویش هرکس می‌زند حرفی

Ту дилро каъба май хуоне ва ман бтхонаҳ ме гӯям

تو دل را کعبه می‌خوانی و من بتخانه می‌گویم