Лаб мабанд аз нола , медонам ҷафои дории салим

لب مبند از ناله، می دانم جفا داری سلیم

Гиря эй сар кун ки ёр бе вафодории салим

گریه ای سر کن که یار بی وفاداری سلیم

Бо ҷафоӣ ӯ ба ғайр аз ин кисозӣ чора нест

با جفای او به غیر از این که سازی چاره نیست

Гар зи кӯй ӯ рӯй , дигари куҷои дории салим

گر ز کوی او روی، دیگر کجا داری سلیم

Аз ҳақиқат нест нохушнӯд рафтани зини чаман

از حقیقت نیست ناخشنود رفتن زین چمن

Гар надории гул ба каф , хорӣ ба подории салим

گر نداری گل به کف، خاری به پاداری سلیم

Дар тилисми ҳайрат аз саргаштагии афтода Эй

در طلسم حیرت از سرگشتگی افتاده ای

Банд бар дили ҳамчуи санги Асияи дории салим

بند بر دل همچو سنگ آسیا داری سلیم

Бахя эй бар чокҳои сина ӣ маҷрӯҳи зан

بخیه ای بر چاک های سینه ی مجروح زن

Дасти пиндорӣ ки чун гул дар ҳинои дории салим

دست پنداری که چون گل در حنا داری سلیم

Аз барои офияти бори гронҷонии макаш

از برای عافیت بار گرانجانی مکش

Ин зира то чанд дар зери қабои дории салим

این زره تا چند در زیر قبا داری سلیم

Ишқи таклифи туҳидастон ба мастӣ ме кунад

عشق تکلیف تهیدستان به مستی می کند

Аз ҳарорати майли оби ноштои дории салим

از حرارت میل آب ناشتا داری سلیم

Сар ба зери боли худ бар , ҳамчуи мурғони қафас

سر به زیر بال خود بر، همچو مرغان قفس

Чанд дрср , соя ӣ боли ҳумои дории салим

چند درسر، سایه ی بال هما داری سلیم

Кӣ ба тўФи каъбау бтхонаҳ қонеъ ме шавад

کی به طوف کعبه و بتخانه قانع می شود

Дар талаби поеи ту чун дасти гадои дории салим

در طلب پایی تو چون دست گدا داری سلیم

Хуши дилӣ бар суҳбати умри сбкрўи баста Эй

خوش دلی بر صحبت عمر سبکرو بسته ای

Ошён дар соя ӣ мурғи ҳавои дории салим

آشیان در سایه ی مرغ هوا داری سلیم

Ишқро бо фақр дар як перҳан ҷо дода Эй

عشق را با فقر در یک پیرهن جا داده ای

Оташии пинҳон ба зери бӯрёи дории салим

آتشی پنهان به زیر بوریا داری سلیم

Нест бим аз фитна ӣ рӯбоҳи бозони ҷаҳон

نیست بیم از فتنه ی روباه بازان جهان

Ҷой то дар соя ӣ ширхдои дории салим

جای تا در سایه ی شیرخدا داری سلیم