Дар қафас аз ҳар насимии айш гулшан ме кунам

در قفس از هر نسیمی عیش گلشن می‌کنم

Чашми ёқӯбам , чароғ аз бод равшан ме кунам

چشم یعقوبم، چراغ از باد روشن می‌کنم

Танг меояд ба чашми ман фазои рӯзгор

تنگ می‌آید به چشم من فضای روزگار

Бар ҷаҳони гӯйии нигоҳ аз чашм сӯзан ме кунам

بر جهان گویی نگاه از چشم سوزن می‌کنم

Рафта аз ошуфтагии фикри либос аз хотирам

رفته از آشفتگی فکر لباس از خاطرم

Ашк дар чашмам чу ояд , ёд доман ме кунам

اشک در چشمم چو آید، یاد دامن می‌کنم

Бесутунро баргирафтан он қадарҳо кор нест

بیستون را برگرفتن آن قدرها کار نیست

Кӯҳкани зини кор агар оҷиз шавад , ман ме кунам

کوهکن زین کار اگر عاجز شود، من می‌کنم

Аз муҳаббат дӯст кардам душмани худро , ки ман

از محبت دوست کردم دشمن خود را، که من

Сангро аз чарби нармии мум равған ме кунам

سنگ را از چرب نرمی موم روغن می‌کنم

Гавҳару лаълӣ ки шоҳони зеб афсар карда анд

گوهر و لعلی که شاهان زیب افسر کرده‌اند

Гар буд дар дасти ман , санг фалохан ме кунам

گر بود در دست من، سنگ فلاخن می‌کنم

Доғи ишқи хўбрўёнм , ҳазар аз ман салим

داغ عشق خوبرویانم، حذر از من سلیم

Май гурезади роҳат аз ҷое ки маскан ме кунам

می‌گریزد راحت از جایی که مسکن می‌کنم