Ба ҷомами бода нобасту хӯни дил ҳавас дорам

به جامم بادهٔ ناب است و خون دل هوس دارم

намехоҳам гул аз кас , то ба доғӣ дастрас дорам

نمی‌خواهم گل از کس، تا به داغی دسترس دارم

Дароӣ маҳмили нозам , ба ҳасани савти машҳурам

درای محمل نازم، به حسن صوت مشهورم

зи шавқи нолае , сад корвон аз пеш ва пас дорам

ز شوق ناله‌ای، صد کاروان از پیش و پس دارم

Гулистони туро эй боғбон ғорат нахоҳам кард

گلستان ترا ای باغبان غارت نخواهم کرد

Ба як гул мешавам розӣ , ки мурғӣ дар қафас дорам

به یک گل می‌شوم راضی، که مرغی در قفس دارم

Шаб васласту бими ғамзааш ошуфта ам дорад

شب وصل است و بیم غمزه‌اش آشفته‌ام دارد

Ки базми мигсорӣ бар сари роҳ асас дорам

که بزم میگساری بر سر راه عسس دارم

Дилам аз гуфтугӯии пндгўён тира ме гардад

دلم از گفتگوی پندگویان تیره می‌گردد

Гул ойӣнаам , кӣ тоқати бод нафас дорам

گل آیینه‌ام، کی طاقت باد نفس دارم

зи боли худ ду таркиш бастаам доим ки аз ҳиммат

ز بال خود دو ترکش بسته‌ام دایم که از همت

Сари тасхири малики дому иқлӣм қафас дорам

سر تسخیر ملک دام و اقلیم قفس دارم

Дарин гулшани салим аз рўшносони кас наме байнам

درین گلشن سلیم از روشناسان کس نمی‌بینم

Чу гули ойӣнаи худ чанд пеши хор ва хас дорам ?

چو گل آیینهٔ خود چند پیش خار و خس دارم؟