Биё ки соғари ъушрати пар аз шароб кунем

بیا که ساغر عشرت پر از شراب کنیم

Гули заминии азин боғ интихоб кунем

گل زمینی ازین باغ انتخاب کنیم

Ҳавои сайр чаман нест бедимоғон ро

هوای سیر چمن نیست بی دماغان را

Ба пои шохи гулии ҳамчуи сабза хоб кунем

به پای شاخ گلی همچو سبزه خواب کنیم

Самоъ бода прессатон баҳона ме хоҳад

سماع باده پرستان بهانه می خواهد

Чу мавҷ , рақс ба овоз равад об кунем

چو موج، رقص به آواز رود آب کنیم

Ба вақт бода кашӣдан зи шуъла ӣ овоз

به وقت باده کشیدن ز شعله ی آواز

Ба боғ ҳар нафасии булбулӣ кабоб кунем

به باغ هر نفسی بلبلی کباب کنیم

Сафинаҳои гулу лола дар миёни орем

سفینه های گل و لاله در میان آریم

Ба боғ чун ҳаваси суҳбат китоб кунем

به باغ چون هوس صحبت کتاب کنیم

Наҳуфтаи оташӣ аз ишқ дар ҷигар дорем

نهفته آتشی از عشق در جگر داریم

Азон чу лолау гул , об дар шароб кунем

ازان چو لاله و گل، آب در شراب کنیم

Нисор ӯ натавон кард ҷон ки худ дода сет

نثار او نتوان کرد جان که خود داده ست

зи аблаҳии сет ки дар кори гул гулоб кунем

ز ابلهی ست که در کار گل گلاب کنیم

Ба базми васли гузаштани зи коми дил саҳл аст

به بزم وصل گذشتن ز کام دل سهل است

Ки мо ба мусҳафи гули тавба аз шароб кунем

که ما به مصحف گل توبه از شراب کنیم

Ту аз салиму салим аз ту , дайгарӣ худ нест

تو از سلیم و سلیم از تو، دیگری خود نیست

Пиёлаи гир , зи ҳам то ба кӣ ҳиҷоб кунем

پیاله گیر، ز هم تا به کی حجاب کنیم