Ҳарки афтод зи по , хок нишин ман будам

هرکه افتاد ز پا، خاک‌نشین من بودم

Ҳарки омад ба замин , нақши замин ман будам

هرکه آمد به زمین، نقش زمین من بودم

Шавқ , срхили сафи аҳл ниёзам карда сет

شوق، سرخیل صف اهل نیازم کرده‌ ست

Саҷдае ҳарки туро кард , ҷабин ман будам

سجده‌ای هر که تو را کرد، جبین من بودم

Роз худ кард васияти ҳама бо ман маҷнӯн

راز خود کرد وصیت همه با من مجنون

Бар сар ӯ нафаси бозпасин ман будам

بر سر او نفس بازپسین من بودم

Остони бӯси рикоби ту киро қудрат буд

آستان‌بوس رکاب تو، کرا قدرت بود

Бо ту он рӯз ки ҳамхона ӣ зин ман будам

با تو آن روز که همخانه‌ی زین من بودم

Ин замони ғайри ман онҷои ҳамаи кас раҳ дорад

این زمان، غیر من آن‌جا همه کس ره دارد

Ёди рӯзӣ ки дар он базм , ҳамин ман будам

یاد روزی که در آن بزم، همین من بودم

Саъй ман кардам ва шуд васли насиби душман

سعی من کردم و شد وصل، نصیب دشمن

Дайгарии сайд ту кард ва ба камӣн ман будам

دیگری صید تو کرد و به کمین، من بودم

Ҳар кафи хок , ба ҷўлонгаҳ шаҳ ме гуяд

هر کف خاک، به جولانگه شه می‌گوید

Пеши азин Подшаҳ рӯй замин ман будам

پیش ازین پادشه روی زمین من بودم

Дар чаман буд қиёмати зи фиғони дӯши салим

در چمن بود قیامت ز فغان دوش سلیم

Булбулонро чаҳ гунаҳ , боиси ин ман будам

بلبلان را چه گنه، باعث این من بودم