Тақдири худоро чаҳ алоҷаст , гадоӣам

تقدیر خدا را چه علاج است، گداییم

Дар ризқи саг ва гурба шарикем , ҳмоиим

در رزق سگ و گربه شریکیم، هماییم

Фарёд ки аз содаи дилии соҳиби хирман

فریاد که از ساده دلی صاحب خرمن

Барқем [ ва ] гумони барда ки мо коҳрбоиим

برقیم [و] گمان برده که ما کاهرباییم

Бо мо нашавад сина ӣ ин кӣнаи дилони соф

با ما نشود سینه ی این کینه دلان صاف

Чун оина ҳарчанд ки аз аҳли сафойӣам

چون آینه هرچند که از اهل صفاییم

Бо мардум олам натавонем ба сари барад

با مردم عالم نتوانیم به سر برد

Раҳ бар сари хору хас ва мо обила пойем

ره بر سر خار و خس و ما آبله پاییم

Дар силсила ӣ бодаи кашон ҷом шаробем

در سلسله ی باده کشان جام شرابیم

Дар қофила ӣ каъбаи равон қибла намоем

در قافله ی کعبه روان قبله نماییم

Ҳар нақши қадами пештар аз мости дарин роҳ

هر نقش قدم پیشتر از ماست درین راه

Чун чашми ҳасудони ҳамаи касро ба қФоиим

چون چشم حسودان همه کس را به قفاییم

Як бор нагуфтед салими ин чаҳ хамӯшӣ сет

یک بار نگفتید سلیم این چه خموشی ست

эй аҳли карам , банда ӣ инсофи шмоиим !

ای اهل کرم، بنده ی انصاف شماییم!