Дар дида надорам дигар эй ъҳдшкни об

در دیده ندارم دگر ای عهدشکن آب

То чанд ба олами ту зании оташ ва ман об

تا چند به عالم تو زنی آتش و من آب

То кӣ ба таманнои гул рӯй ту бошам

تا کی به تمنای گل روی تو باشم

Саргашта ӣ олам чу бар атрофи чамани об

سرگشته ی عالم چو بر اطراف چمن آب

Ҳаргоҳи гузаштӣ ба дил , аз ашки сабки хез

هرگاه گذشتی به دل، از اشک سبک خیز

Як найза чу фаввораи гузашт аз сари ман об

یک نیزه چو فواره گذشت از سر من آب

Сарчашма ӣ ҳайвон ба Сикандари бигузорад

سرچشمه ی حیوان به سکندر بگذارد

Як бор хӯрд Хизргар аз чоҳи зқни об

یک بار خورد خضر گر از چاه ذقن آب

Дар хоки ғарибии ҷигарами ташнаи лабии сӯхт

در خاک غریبی جگرم تشنه لبی سوخت

Чун абри абаси брнгрФтми зи ватани об

چون ابر عبث برنگرفتم ز وطن آب

Дарёбад агар чошнии талхии умрам

دریابد اگر چاشنی تلخی عمرم

Аз оби бақо Хизр кашад дасту даҳани об

از آب بقا خضر کشد دست و دهن آب

Ҳамчашми ҳубобам ки агар чок набошад

همچشم حبابم که اگر چاک نباشد

Пероҳан ман мешавад аз шарм ба тани об

پیراهن من می شود از شرم به تن آب

Аз айб касе ҳар ки ба рӯйиш суханӣ гуфт

از عیب کسی هر که به رویش سخنی گفت

Аз хиҷлат он мешавад ойӣна ӣ ман об

از خجلت آن می شود آیینه ی من آب

Сӯии чамани ишқ , салим аз паии таслим

سوی چمن عشق، سلیم از پی تسلیم

Аз мавҷу ҳубоби омада бо теғу кафани об

از موج و حباب آمده با تیغ و کفن آب