Нест мумкини ҷуръа ӣ обӣ набошад бо насиб

نیست ممکن جرعه ی آبی نباشد با نصیب

Ташнагон ёхзр мегӯйанду орифи ёнсиб

تشنگان یاخضر می گویند و عارف یانصیب

Бар сар як хон , ҷаҳонии рӯзӣ худ ме хӯрд

بر سر یک خوان، جهانی روزی خود می خورد

намебаранд аз шарбати обии ҳамаи аъзои насиб

می برند از شربت آبی همه اعضا نصیب

Ҳар касеро рӯзӣ аз ҷое муқарар карда анд

هر کسی را روزی از جایی مقرر کرده اند

Қатра ӣ обии садафро нест аз дарёи насиб

قطره ی آبی صدف را نیست از دریا نصیب

Хору хасро ихтиёрӣ бар сар сайлоб нест

خار و خس را اختیاری بر سر سیلاب نیست

Май рӯми саргаштау ҳайрон , барад ҳар ҷои насиб

می روم سرگشته و حیران، برد هر جا نصیب

Гардани миноу соқи соқӣу рони шикор

گردن مینا و ساق ساقی و ران شکار

Неъматӣ бошад , шавад ин ҳар се чун як ҷои насиб

نعمتی باشد، شود این هر سه چون یک جا نصیب

Шиква ӣ оворагеи моро салим аз ишқ нест

شکوه ی آوارگی ما را سلیم از عشق نیست

Аз азали моро ғарибӣ буд чун анқои насиб

از ازل ما را غریبی بود چون عنقا نصیب