Зиҳии ҳадиси ғамат чун май тараби ширин

زهی حدیث غمت چون می طرب شیرین

Забони зи ҳарфи ту дар ком чун рутаби ширин

زبان ز حرف تو در کام چون رطب شیرین

Марои зи ишқи ту ворастагӣ насиб мабод

مرا ز عشق تو وارستگی نصیب مباد

Ки нест ҷони ман беморро чу таби ширин

که نیست جان من بیمار را چو تب شیرین

Ҳадиси меҳру вафо зоннигор Лайлӣ вааш

حدیث مهر و وفا زان نگار لیلی وش

Буд чу форсии мардуми араби ширин

بود چو فارسی مردم عرب شیرین

Шароб бо ту чаҳ талхӣ диҳад ки аз лаби ту

شراب با تو چه تلخی دهد که از لب تو

Чаҳ ҷои бода , ки гардад пиёлаи лаби ширин

چه جای باده، که گردد پیاله لب شیرین

Салими суҳбат парвиз шуд бало , варна

سلیم صحبت پرویز شد بلا، ورنه

з кӯҳкан нашудӣ даври як ваҷаби ширин

ز کوهکن نشدی دور یک وجب شیرین